۱.اول از همه۱۶ اذر روز جهانی کودک رو به همه کودکان سرزمینم و همه کودکان جهان تبریک میگم.به قول مهتاب کرامتی در جایی خوندم که گفته: من از دنیای بی کودک می ترسم.شاید یکی از بهترین دلایل خداوند برای بخشش بندگان گنهکارش،فرصتی ست که برای محبت و توجه به کودکانمان به ما می دهد.فرصتی که با اون میتونیم هم اشتباهاتمان را به واسطه فرزندانمان جبران کنیم و هم وظیفه خود رو نسبت به کودکانمان ادا.

۲.مستانه دیروز و امروز به مدرسه رفت و دنیای جدیدی رو داره تجربه می کنه.امروز برای اولین باره که با سرویس مدرسه رفته و اولش گفته: این آقاهه مدرسه منو بلد نیست منو گم میکنه.خواسته با مامانش بره و با کلی توضیح و تفصیل مامان راضی میشه تنها بره.این اولین باره که مستانه بدون ما جایی میره و با کسی میره که قبلا اونو نمی شناخته.حس دورشدن و جدا شدن از ما حس غریبیه که احساس مشترک من و مادرش و سخت توصیف اون.

۳.مستانه به شدت احساس بزرگ شدن میکنه و دوران جدیدی رو داره تجربه میکنه.

۴.مادرش تماس گرفت و قرار شد به مناسبت روزجهانی کودک امشب براش جشن بگیریم.