سلام

متن زیر را برای معلم مستانه ( خانم بابایی ) به مناسبت روز معلم نوشتم و برایشان ارسال کردم. امید وارم با این چند خط حق مطلب را تا حدودی ادا کرده باشم.

هزار توی کلام وحی و طلیعه صبح بشری همه و همه در آموختن خلاصه می گردد. آنچه از دیر باز بر این بشر و روان او گذشته و مایه مباهات و بعضاً شرمندگیش، میزان و سطح آموخته های اوست. هر چه بیشتر ، به اصل و نفس آفرینش نزدیک تر و هر چه کمتر ...

دیر یا زود بر من و تو می گذرد این جهان مواج و آنچه برایمان باقی خواهد ماند در این کلام خلاصه می گردد که برای چه آمدیم، چه کردیم و چه خواهیم شد.

خلقت آدمی به یکباره رخ نداده است که با کاهلی و روز مرگی اصل و نفس آن را بتوان در ابعاد زندگی مخفی نگاه داشت.

آنچه گذشته و آنچه در پیش داریم همه و همه آزمونی است بس سخت تر از آزمون قبلی و گر تو بنده خوب خدا باشی و شاگردش در کلاس معرفت، خواهی آموخت که چگونه بندگی کنی و چگونه ارادت ورزی.

تا آنجا که به خاطر دارم پیامبران را همواره معلمان بشر خوانده اند و راهنما برای طی طریق . با الهام از این تعریف  است که معلمی را شغل انبیاء نامیده و کسوت و جایگاهش را اولی ترسیم نموده اند.

با غور در احوالات و زندگی پیامبران و رابطه شان با پروردگار، ابعاد دیگری از این ماموریت برایم روشن شد . اراده خداوند ی بر هدایت انسانها ، نحوه چگونگی انتقال آن به برگزیدگان خود، و ارتقاء سطح دانش ، فهم و ادراک پیامبران در این مسیر، همه و همه  به خواست او میسر گردیده،

 پس به گزاف نخواهم گفت اگر بگویم آنکه خواندن را آموخت و توان آن را در آدمی افزایش داد خداوند باری تعالی بود، او بود که به پیامبرش امر کرد بخوان، او بود که قدرت و توان شناخت و خواندن را در او مهیا کرد ... و پیامبر بود که خواند، پیامبر بود که درس معلم را همچون زمزمه محبتی آموخت و روزها و تنها در دل کوه زمین گیر شد.و پیامبر بود که هر آنچه آموخته بود ، گفت و گفت وگفت.

پس باز به گزاف نگفته ام اگر بگویم اول معلم بشر، خداوندست و بی راه نگفته ام اگر مقام معلمی را از آن خدا و کسانیکه در این مسیر دل به تمنای عشقش بسته اند  را بنامم، که بس کاری خدایی می کنند.

چرا که اگر به خود آیی، به خدا رسی و آنانکه در مسیر فلسفه آفرینش قرار گیرند صالح تر و به او نزدیک تر پس در بارگاهش محبوب تر .

 سر تعظیم و فروتنی به شما فرود می آورم و سپا س خدای را عزوجل که شما را در زمره بنده­گان خوب خدا و از تبار معلمان قرار داد و نور عشق را در وجودتان تابانید و مهر به کودکان این مرز و بوم را در ضمیرتان  آمیخت تا هر صبح ناشتا جرعه جرعه آن را بنوشید.

                                                                                                       محض یادگار نوشتم

                                                                                                                 بابا مجید

                                                                                      تهران/ دوازدهم/ اردیبهشت/1388

۱.روزهای پایان سال تحصیلی برای مستانه که دختر بسیار احساساتی و علاقمند به معلمشه قطعاً روزهای خوبی نیست.مطمئنم که مستانه که این روزها سخت ذهنش درگیر این موضوع.

۲.از روز شنبه می ره سر کلاس های آموزش اسکیت ، بسیار به اسکیت علاقمنده. دو هفته پیش روز جمعه که یک جلسه آموزشی اولیه داشت مربی اش گفت بسیار با استعداد و علاقمنده.

 خوشحالم و براش آرزوی سلامتی می کنم .

۳.امروز قراره بره اردو ، بازدید از باغ وحش ارم. یک دوربین عکاسی ( یک بار مصرف ) براش گرفتم تا بتونه عکاسی کنه و برای ثبت تو آلبوم خاطراتش نگه داره.